W czasach PRL-u Po zakończeniu II wojny światowej Fopp pozostał w LWP. Służył w oddziałach samochodowych w Łodzi, Bydgoszczy i w Warszawie. W 1950 roku ujawniono jego przeszłość w AK, przez co został przeniesiony do Gliwic. Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Katowicach prowadził sprawę operacyjną ws. przynależności Tadeusza Foppa do AK już od 1948 roku. Sprawa ta była prowadzona aż do 1981 roku. Od 1952 roku podjął się tam studiów na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej, które ukończył w 1956 roku zdobywając tytuł inżyniera. Od 1957 roku pracował przy badaniu pojazdów kołowych w Instytucie Wojskowym w Sulejówku. W 1961 roku uzyskał tytuł magistra broniąc pracy na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Warszawskiej.
W 1963 roku uzyskał awans na stopień pułkownika. Jako pułkownik objął szereg funkcji w Szefostwie Służby Samochodowej. W 1977 roku odszedł na emeryturę. Podjął się wtedy pracy w lotnictwie cywilnym, którą kontynuował do swojej śmierci.
Zmarł w Warszawie na atak serca. Pochowano go na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, w kw. F/11/13. Mimo że był ateistą, do jego munduru włożono obrazek Matki Boskiej Częstochowskiej.