Informacje o rozrodzie tych gryzoni są znane głównie z niewoli. Samice w niewoli rodziły młode w każdym miesiącu oprócz stycznia, lutego i maja, zaś na wolności ciężarną samicę widziano w sierpniu. Samica sierściogona dżunglowego rodzi tylko jedno młode raz w roku, w dziupli drzewa (stojącego lub powalonego) lub w norze na ziemi. Młode silnie przywiera do sutka i jest tak noszone przez matkę w okresie karmienia.
W niewoli jeden osobnik dożył 13 lat.
Populacja i zagrożenia Sierściogon dżunglowy ma duży zasięg występowania, zamieszkuje różne siedliska i jest w stanie przetrwać intensywny odłów. Ludzie polują na sierściogony dla ich mięsa. Zagrożeniem dla gatunku jest też utrata siedlisk, ze względu na wylesianie. Liczebność gatunku mimo tego obecnie pozostaje stabilna. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje sierściogona dżunglowego za gatunek najmniejszej troski.
W Polsce gryzonie te można zobaczyć w niektórych ogrodach zoologicznych, m.in. w Nowym Zoo w Poznaniu i w Krakowie.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Myszowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1890 roku