Od marca 1943 do kwietnia 1945 był zastępcą dowódcy 907 pułku lotnictwa myśliwskiego obrony przeciwlotniczej ds. politycznych, walczył w składzie Woroneskiego Rejonu Obrony Przeciwlotniczej (maj-czerwiec 1943), Zachodniego Frontu Obrony Przeciwlotniczej (od czerwca 1943 do maja 1944) i Północnego Frontu Obrony Przeciwlotniczej (od kwietnia do października 1944), brał udział m.in. w bitwie pod Kurskiem, bitwie o Dniepr, zajmowaniu Ukrainy Prawobrzeżnej, operacji korsuń-szewczenkowskiej i białoruskiej. 6 kwietnia 1945 wskutek awarii samolotu odniósł ciężkie obrażenia i do sierpnia leczył się w moskiewskim szpitalu.
Wykonał 181 lotów bojowych, w walkach powietrznych strącił osobiście 7 i w grupie 2 samoloty wroga. Od maja 1946 do lutego 1947 kierował biurem projektowym lotnictwa cywilnego, od lutego 1947 do lutego 1954 był naczelnikiem moskiewskiego lotniska Wnukowo, w 1950 zaocznie ukończył Wyższą Szkołę Partyjną przy KC WKP(b), później do 1955 studiował w Akademii Wojskowo-Powietrznej w Monino, później pracował w jednym z zarządów Głównego Sztabu Sił Powietrznych.