Kazimierz Gluziński ps. „Franciszek Górnicki” (ur. 23 czerwca 1900 we Lwowie, zm. 23 listopada 1969 we Francji) – pracownik przemysłu II Rzeczypospolitej, działacz narodowy.
Życiorys Urodził się 23 czerwca 1900 we Lwowie. Był synem prof. Antoniego Gluzińskiego, bratem Tadeusza Gluzińskiego (1888-1940). Podczas nauki gimnazjalnej był sportowcem Pogoni Lwów. W 1918 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie (w jego klasie był m.in. Ludwik Dworzak).
U kresu I wojny światowej w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa w 1918 w trakcie wojny polsko-ukraińskiej i został wówczas ranny. W późniejszych latach podczas studiów związał się z ruchem narodowym. W 1923 ukończył studia na Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie otrzymując tytuł magistra, a w 1927 uzyskał stopień doktora praw na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Następnie przez 12 lat do 1939 był zatrudniony we Wspólnocie Interesów Górniczo-Hutniczych na Śląsku, na koniec na stanowisku szefa administracji. Był członkiem Polskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Województwa Śląskiego. W latach międzywojennych był także wyróżniającym się szachistą, członkiem Lwowskiego Klubu Szachistów.