Filandra młodzi postanawiają przeznaczyć Piastunce, która po ich odejściu rozważa głośno swoje zalety.
Analiza Melita odzwierciedla podobno miłosną przygodę autora. Sądzono, że wybranka poety nazywała się Milet (imię głównej bohaterki komedii byłoby anagramem) i mieszkała przy 15, rue aux Juifs. Prace nowszych autorów wskazują, że była nią raczej Katarzyna Hue, córka roueńskiego urzędnika, która darzyła go wzajemnością, dała się jednak przekonać rodzinie do poślubienia lepiej sytuowanego młodzieńca.
W swojej pierwszej komedii Corneille zerwał z konwencjonalnymi typami bohaterów odziedziczonymi po teatrze starożytnym i renesansowym. Zrezygnował z rubasznej, często sprośnej farsy pełnej żałosnych pedantów, zdradliwych pachołków i pieczeniarzy. Zrezygnował z obowiązkowej w tego typu sztukach postaci błazna, którego zadaniem było rozbawiać publiczność. Wypełnił scenę bohaterami świata mieszczańskiego, gdzie miłość szła w parze z trzeźwym wyrachowaniem, a galanteria z rzeczową wiedzą o małżeńskim pożyciu.