Elżbieta Cicha (ur. 1924 w Rogoźnie, zm. 5 października 2018) – polska plastyczka, publicystka, działaczka turystyczna i społeczna.

Życiorys Jej rodzicami byli Władysław i Stanisława z domu Krzyżanowska. Dzieciństwo spędziła w Rogoźnie i w Buku, gdzie ukończyła szkołę powszechną. Po II wojnie światowej kształciła się w Poznaniu, gdzie uczęszczała do Liceum Sztuk Plastycznych oraz do I Liceum Ogólnokształcącego im. Karola Marcinkowskiego. Tam też ukończyła studia na Wydziale Malarstwa i Grafiki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych. Po zakończeniu edukacji powróciła do Buku, gdzie pracowała w tamtejszym Domu Kultury jako wychowawca, a następnie – aż do emerytury – w Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” jako dekorator i specjalistka od aranżacji sklepowych witryn.

Od 1952 roku była członkinią PTTK, gdzie pełniła funkcję m.in. skarbnika Oddziału w Buku oraz przewodniczącej Oddziałowej Komisji Opieki nad Zabytkami (od 1960). Zainicjowała na szeroką skalę akcję gromadzenia pamiątek związanych z historią miasta, co doprowadziło do otwarcia w 1983 Izby Muzealnej Ziemi Bukowskiej, której była pierwszym kustoszem. Z jej inicjatywy przy oddziale PTTK powstało w 1975 Koło Seniora, organizowała również rajdy dla młodzieży szkolnej, spotkania, uroczystości oraz wycieczki autokarowe.