W 1926 habilitował się i do 1936 pracował jako zastępca profesora. W 1936 roku został profesorem nadzwyczajnym prawa kanonicznegoKrótka biografia na stronie Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939-1956. 6 listopada 1939 aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau. Więziony na Montelupich w Krakowie i we Wrocławiu. Przewieziony do obozu Sachsenhausen, gdzie przebywał do 10 lutego 1940 rokuJan Gwiazdomorski, "Wspomnienia z Sachsenhausen", wyd. 1969, s. 270.. Po zwolnieniu brał udział w tajnym nauczaniu po zorganizowaniu przez ks. prof. Józefa Archutowskiego tajnych studiów uniwersyteckich w klasztorze Salwatorianów na Zakrzówku w Krakowie, rozpoczął regularne wykłady prawa kanonicznego. Od 1 sierpnia 1943 roku odbywał tajne wykłady na Wydziale Prawa UJ. W 1945 otrzymał nominacje na profesora zwyczajnego został dziekanem Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego jednocześnie wykładał na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i pracował w Kurii Metropolitalnej. Po likwidacji Wydziału Teologicznego UJ w 1954 został profesorem prawa kanonicznego w Seminarium Duchownym Śląskim i Częstochowskim z siedzibą w Krakowie. Pod koniec życia otrzymał godność prałata. Zmarł nagle pochowany został w rodzinnych Jadownikach Podgórnych"Słownik polskich teologów katolickich 1918-1981", wyd.