Idea utworzenia w Kielcach samodzielnej parafii powstała w latach 20. XIX wieku, kiedy w pobliżu Łopuszna doszło do powstania wsi zamieszkałych przez ewangelickich kolonistów niemieckich (przede wszystkim Antonielów). W celu powołania parafii w 1829 przez Konsystorz Generalny w Warszawie zostało powołane Kolegium Kościelne. 10 marca 1835 uzyskane zostało pozwolenie na budowę domu parafialnego i kościoła. W tym samym roku oficjalnie utworzono samodzielną parafię. Działała rada parafialna, miasto zamieszkiwał również stały duchowny. Poświęcenia kościoła dokonano 3 grudnia 1837.
W połowie XIX wieku otwarto ewangelicki cmentarz, wcześniej zmarli byli chowani na wydzielonej kwaterze na Cmentarzu Starym. Od 1851 parafia administrowała filiałem w Pilicy.
Po wybuchu I wojny światowej członkowie zboru, którzy nie posiadali obywatelstwa rosyjskiego, zostali wywiezieni w głąb cesarstwa. Wysiedlono również pobliskie wsie zamieszkałe przez ewangelików. W parafii pozostało około 100 wiernych.