Operacja woronesko-kastornieńska – działania bojowe wojsk Frontu Południowego Armii Czerwonej przeciwko Armii Ochotniczej, części składowej Sił Zbrojnych Południa Rosji, w październiku – listopadzie 1919 r. Ich celem było powstrzymanie ofensywy białych na Moskwę i zmuszenie ich do wycofania się na południe, gdzie w założeniach dowództwa czerwonych ich siły miały zostać ostatecznie rozbite. Operacja zakończyła się całkowitym sukcesem czerwonych.
Tło wydarzeń Po zdobyciu Carycyna w końcu czerwca 1919 r. gen. Anton Denikin wydał rozkaz rozpoczęcia ofensywy, której ostatecznym celem miało być zdobycie Moskwy, a w konsekwencji obalenie bolszewickiego rządu RosjiP. Kenez, Red Advance..., s. 39.. Biali odnieśli w jej toku znaczące sukcesy, zdobywając kolejno Kursk (20 września), Woroneż (30 września) i Orzeł (14 października)P. Kenez, Red Advance..., s. 44.. Nigdy wcześniej Siły Zbrojne Południa Rosji nie były tak blisko stolicy ani też nie kontrolowały tak znacznego obszaruP. Kenez, Red Advance..., s. 214..
W obliczu bezpośredniego zagrożenia rząd bolszewicki przeprowadził mobilizację nowych ochotników do walki z DenikinemP. Kenez, Red Advance..., s. 215.. Na Front Południowy między wrześniem a 15 listopada 1919 r. skierowano 100 tys. nowych czerwonych żołnierzyP. Kenez, Red Advance..., s.