później był szturmanem tego pułku (w czerwcu 1943 przemianowanego na 101 gwardyjski pułk lotnictwa myśliwskiego). W październiku 1942 w walce powietrznej został ciężko ranny i trafił do szpitala, w 1943 wrócił na front. Brał udział m.in. w operacji krymskiej na 4 Froncie Ukraińskim.
Do marca 1944 wykonał 332 loty bojowe i stoczył 68 walk powietrznych, w których strącił 15 samolotów wroga. W styczniu 1945 został dowódcą 57 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego w składzie 2 Frontu Białoruskiego, brał udział w operacji wschodniopruskiej, pomorskiej i berlińskiej. Do maja 1945 wykonał 345 lotów bojowych i stoczył 75 walk powietrznych, strącając osobiście 16 i w grupie 5 (według innych danych odpowiednio 15 i 2) samolotów wroga. W 1946 został zwolniony do rezerwy w stopniu podpułkownika. Od lutego 1947 mieszkał w Soczi, gdzie kierował produkcją kombinatu przemysłowego, później był kierownikiem szkoły samochodowej i czterokrotnym deputowanym do rady miasta.