Po kapitulacji Westerplatte był jeńcem Stalagu I A Stablack w Prusach Wschodnich. Z niewoli zwolniony w 1945. W 1946 podjął pracę jako starszy adiunkt w Polskich Kolejach Państwowych w Rozwadowie. W 1947 ożenił się z Władysławą. Od powrotu w rodzinne strony był pod stałą obserwacją Urzędu Bezpieczeństwa. Od 1950 do 1956 był poddawany represjom i szykanom. Co kilka dni był wzywany na przesłuchanie do UB. W 1976 przeszedł na emeryturę. W 1986 została mu przyznana renta inwalidy wojennego. Krzyż Virtuti Militari i awans na stopień podporucznika w stanie spoczynku odebrał 8 grudnia 1989 w Warszawie. Brał udział w tej uroczystości wraz z 46 innymi żyjącymi obrońcami Westerplatte. Zmarł 13 lipca 1990 w Kanadzie, odwiedzając swojego syna Waldemara. Pochowany na cmentarzu parafialnym ul. Klasztorna Stalowa Wola - Rozwadów. Jego grobem opiekuje się Szkoła Podstawowa nr 3 im. Bohaterów Westerplatte w Stalowej Woli. Szkoła na pomniku Kochana umieściła Znak Pamięci.
Upamiętnienie W Stalowej Woli istnieje ulica imienia Bronisława Kochana.
54 Stalowowolska Drużyna Harcerska nosi imię Bronisława Kochana.