Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego MościckiegoZarządzenie z dnia 16 maja 1930 r. o sygnaturze B.P.L. 10825-Piech. L. 1414-30. tytularny plutonowy podchorąży Edmund Ciemnoczołowski mianowany został podporucznikiem w rezerwie, ze starszeństwem z dnia 1 września 1929 roku i 536. lokatą korpusie oficerów piechoty. W roku 1934 jako podporucznik rezerwy piechoty zajmował 458. lokatę w swoim starszeństwie. Znajdował się wówczas w ewidencji PKU Inowrocław i był oficerem rezerwy 59 Pułku Piechoty Wielkopolskiej z Inowrocławia. Do stopnia porucznika rezerwy piechoty mianowany został ze starszeństwem z dnia 1 stycznia 1939 roku i 989. lokatą.
Po zmobilizowaniu (w sierpniu 1939 roku) został wcielony do macierzystego 59 pułku piechotyWedług części źródeł por. Ciemnoczołowski nie został przydzielony do obsady oficerskiej I rzutu pułku, lecz został wyznaczony dowódcą kompanii w Ośrodku Zapasowym Nadwyżek 59 pp, który wszedł w skład Ośrodka Zapasowego 15 Dywizji Piechoty w Sandomierzu. OZ 15 DP ewakuował się następnie w okolice Tarnopola. (pułk ten walczył w składzie 15 Dywizji Piechoty z Armii „Pomorze”). Po agresji ZSRR na Polskę w bliżej nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej, w której przetrzymywany był w obozie kozielskim.