nie uległo ono uszkodzeniom podczas walk w 1675 roku, co zrodziło legendę o pośmiertnej opiece władcy nad miastem.
Ciekawymi elementami wyposażenia kościoła są m.in.: cykl dwudziestu czterech obrazów przedstawiających taniec śmierci z ok. 1700, XIX-wieczna chrzcielnica będąca cynkową kopią marmurowej rzeźby Bertela Thorvaldsena przedstawiającej anioła z muszlą św. Jakuba, XVI-wieczny krucyfiks, a także trzy modele statków (jeden zachowany w oryginale z XIX w.) stanowiące dary wotywne.
W fundamenty kościoła wmurowane są dwie kamienne płyty ze słowiańskimi rytami. Jedna z nich, tzw. kamień Jarowita (Gerovitstein) o wymiarach 193×117 cm, znajduje się w fundamencie późnogotyckiej wieży. Przedstawiono na niej siedzącą lub stojącą na wzgórzu postać z włócznią w prawej ręce (być może czczonego tu boga Jarowita), nad którą – prawdopodobnie później – wyryto znak krzyża maltańskiego, który zniszczył wyobrażenie grotu włóczni. Znajdujący się w obejściu chóru mniejszy kamień, mający wymiary 84×44 cm, przedstawia postać odzianą w długą szatę z frędzlami, również dzierżącą włócznię. Nad jej głową także znajduje się krzyż.
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech Kategoria:Kościoły w Meklemburgii-Pomorzu Przednim Kościół św. Piotra w Wolgast Kategoria:Świątynie luterańskie w Niemczech