Brał udział w walkach obronnych w rejonie Kowna, Pskowa, Szymska i Nowogrodu (1941), w walkach mających na celu likwidację Zgrupowania Diemjanskiego przeciwnika (1942), w wyzwoleniu Starej Russy, forsowaniu rzeki Mołoczna i operacji melitopolskiej (1943), w operacji rówieńsko-łuckiej, wyzwoleniu Olewska, Sarn, Kowla i operacji brzesko-lubelskiej, forsowaniu Bugu i uchwycenia przyczółka puławskiego na Wiśle (1944), operacji wiślańsko-odrzańskiej, m.in. wyzwalaniu Radomia, Tomaszowa i Łodzi, uchwycenia przyczółka kostrzyńskiego na Odrze, operacji berlińskiej i walkach ulicznych w Berlinie (1945). Jako dowódca batalionu czołgów 65 Brygady Pancernej 11 Korpusu Pancernego 69 Armii 1 Frontu Białoruskiego w stopniu majora wyróżnił się podczas walk o Radom, Tomaszów i Łódź. 18 stycznia 1945 na czele batalionu sforsował Pilicę, następnie w Łodzi zajął lotnisko wraz z 80 samolotami wroga.