Aleksandr Karłowicz Stiepiń (; ur. w Aizkraukle, zm. 29 lutego 1920 r. w Kamieńsku Szachtyńskim) – radziecki wojskowy narodowości łotewskiej, uczestnik wojny domowej w Rosji.
Życiorys Pochodził z ubogiej łotewskiej rodziny chłopskiej. Początkowo był robotnikiem rolnym, następnie pracował na kolei. W czasie rewolucji 1905 r. brał udział w strajkach i chłopskim powstaniu zbrojnym na Łotwie. W 1907 r. został powołany do służby wojskowej w 3 Piernowskim pułku grenadierów, po czym został w wojsku i ukończył szkołę podchorążych w 1912 r. Podczas I wojny światowej dosłużył się stopnia porucznika i trzykrotnie został odznaczony krzyżem św. Jerzego. Po rewolucji lutowej został przez żołnierzy wybrany na nowego dowódcę pułku.
Wstąpił do Armii Czerwonej. We wrześniu 1918 r. dowodził grupą wojsk na odcinku Bałaszow-Kamyszyn (w ramach walk o Carycyn). W styczniu 1919 r. został dowódcą 14 dywizji strzeleckiej, w strukturze Frontu Południowego. Dowodził nią do lipca tego samego roku. Wszechzwiązkowy Centralny Komitet Wykonawczy nagrodził go honorowym sztandarem rewolucyjnym. W lipcu 1919 r. został dowódcą 9 Armii. Był m.in. jednym z dowódców czerwonych podczas operacji chopiorsko-dońskiej w listopadzie 1919 r.Хопёро-донская операция 1919 [w:] Гражданская война и военная интервенция в СССР.