mały|Zdjęcie portretowe Kornela Pelikszy (1864) Kornel Peliksza (ur. 1823 w Stwołowiczach, pow. słucki, zm. 12 lipca 1872 w Łazarówce pod Haliczem) – cywilny naczelnik wojewódzki guberni mińskiej w powstaniu styczniowym, polski działacz narodowy i społeczny, filantrop, ziemianin.
Życiorys Kornel Gerard Peliksza, syn Ignacego i Katarzyny z Miładowskich, urodził się w 1823 w Stwołowiczach w powiecie słuckim guberni mińskiej. Po ukończeniu szkoły w Słucku kształcił się w Instytucie Szlacheckim w Wilnie. Ożenił się z Wandą Wannowską, z którą miał pięć córek.
Był właścicielem majątku Górki pod Mińskiem i dzierżawił od Radziwiłłów majątek Malew i Zadwórze. Utrzymywał z własnych środków w swoich majątkach: felczera, szkołę i mały szpital. Angażował się w akcje dobroczynne. Wspólnie z Włodzimierzem Jeleńskim utworzył Towarzystwo Wstrzemięźliwości w Mińsku – z tego powodu zamknął w swoich dobrach karczmy i gorzelnie. Należał do polskich organizacji konspiracyjnych w guberni mińskiej. W czasie powstania styczniowego był cywilnym naczelnikiem wojewódzkim guberni mińskiej. Organizował broń, żywność i pomoc medyczną dla oddziałów powstańczych.