Michaił Aleksandrowicz Sadowski (ros. Михаил Александрович Садовский, ur. w Petersburgu, zm. 12 października 1994 w Moskwie) – radziecki geofizyk, sejsmolog.
Życiorys Urodził się w rodzinie nauczycieli. W 1921 skończył szkołę średnią w Piotrogrodzie, w 1928 ukończył studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Leningradzkiego Instytutu Politechnicznego i został geofizykiem sejsmologiem, odbył staż w Instytucie Geofizyki Stosowanej. Pracował w Instytucie Sejsmologicznym Akademii Nauk ZSRR, uczestniczył w wielu ekspedycjach naukowych, w 1938 został kandydatem nauk fizyczno-matematycznych. Po ataku Niemiec na ZSRR został ewakuowany do Kazania, od 1945 kierował laboratorium Instytutu Fizyki Chemicznej Akademii Nauk ZSRR, w 1946 został zastępcą dyrektora tego instytutu. Poza tym w 1946 został pierwszym kierownikiem naukowym Poligonu Atomowego w Semipałatyńsku (był nim do 1958), był też członkiem komisji wybierającej jego miejsce położenia. Wniósł duży wkład w teorię i praktykę badań atomowych, w tym w prace nad bombą atomową ukończoną i wypróbowaną w 1949. W 1952 otrzymał stopień doktora nauk technicznych. W 1960 został dyrektorem Instytutu Fizyki Ziemi Akademii Nauk ZSRR. Od 1953 był członkiem korespondentem, a od 1966 akademikiem Akademii Nauk ZSRR, 1969-1971 był członkiem Prezydium Akademii Nauk ZSRR.