Razem z mężem, księciem Osuny, należeli do czołowych przedstawicieli hiszpańskiego oświecenia. Wspólnie organizowali wieczory dyskusyjne, na które zapraszano wybitnych ilustrados. Wspierali kulturę, stworzyli pokaźną bibliotekę zawierającą pozycje zakazane przez inkwizycję. Roztaczali mecenat nad naukowcami i artystami epoki, do których należeli m.in. Leandro Fernández de Moratín, Agustín Esteve i Francisco Goya.
Okoliczności powstania W ostatniej ćwierci XVIII wieku Esteve był jednym z najbardziej wziętych malarzy portrecistów wśród dworskiej arystokracji, popularnością ustępował jedynie Goi. Wśród jego mecenasów szczególną rolę odegrali księżna i książę Osuny. W latach 1797–1800 Esteve sportretował ich pięcioro dzieci: Josefę Manuelę, Joaquinę, Manuelę Isidrę, Francisca i Pedra. Nie wiadomo jednak, kto zamówił ten kobiecy portret zbiorowy.