Szetijel Siemionowicz Abramow (; ur. 11 listopada 1918 w Derbencie, zm. 14 maja 2004 w Moskwie) – radziecki wojskowy i geolog, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Był górskim Żydem. Od 1920 mieszkał w Pietrowsku (obecnie Machaczkała), do 1937 skończył 10 klas szkoły, później pracował jako sekretarz w Ludowym Komisariacie Rolnictwa Dagestańskiej ASRR, jednocześnie do 1941 studiował geologię w Instytucie Naftowym w Groznym.
Od lipca 1941 służył w Armii Czerwonej, w grudniu 1941 ukończył przyśpieszony kurs wojskowej szkoły piechoty w Groznym, był dowódcą plutonu piechoty w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym. Od kwietnia 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako dowódca plutonu w składzie 897. pułku strzelców Frontu Południowo-Zachodniego, 23 maja 1942 został ciężko ranny i do lipca 1942 leczył się w szpitalu w Nowoczerkasku. Od sierpnia do listopada 1942 dowodził plutonem 207. pułku strzelców, w sierpniu-wrześniu 1942 walczył na Froncie Stalingradzkim, a w październiku-listopadzie 1942 Południowo-Zachodnim, 28 listopada 1942 został ponownie ciężko ranny, leczył się do lutego 1943. Od kwietnia 1943 do maja 1945 był dowódcą kompanii, zastępcą dowódcy i dowódcą batalionu 246.