Na początku I wojny światowej Ilirija i Slovan (założony w 1913 i nadal aktywny) były jedynymi dwoma klubami piłkarskimi w Słowenii, a podczas wojny wszystkie rozgrywki piłkarskie zostały zawieszone. W 1919 roku Ilirija rozpoczęła ponownie rozgrywki, a wkrótce potem do rozgrywek przystąpił Slovan. Piłka nożna szybko zyskała na popularności, a kilka innych słoweńskich klubów pojawiło się w tym samym czasie, jak Olimp w Celje, I. SSK Maribor w Mariborze i ASK Primorje w Lublanie. ASK Primorje stała się największym rywalem Ilirii w następnym dziesięcioleciu.
Ilirija stała się wtedy pierwszą regionalną mistrzynią Słowenii (która była w tym czasie częścią Królestwa Jugosławii), wygrywając inauguracyjne mistrzostwa Słowenii w 1920 roku i zdobywając w sumie 12 tytułów Mistrzów Słowenii w latach 1920-1935. W połowie lat 30. XX w. zarówno Ilirija, jak i Primorje napotkały trudności finansowe, które doprowadziły do ich połączenia i utworzenia klubu SK Ljubljana w 1936 roku.