Willa przy ul. Katowickiej 9/11/11A – dom trójrodzinny Lachertów przy ul. Katowickiej na Saskiej Kępie w Warszawie, zaprojektowany przez Bohdana Lacherta i Józefa Szanajcę, wybudowany w latach 1928–1929.
Założenia i historia Jest jednym z pierwszych przykładów zastosowania w Polsce pięciu zasad nowoczesnej architektury sformułowanych przez Le Corbusiera. Szkieletowa konstrukcja pozwoliła na swobodne formowanie wnętrz i elewacji. Częściowo otwarty parter wsparty został na słupach. Od strony ulicy zastosowano wąskie pasmowe okna, natomiast tył został przeszklony, co stanowić miało swoiste połączenie wnętrza z ogrodem.
Budynek podzielono na 3 mieszkania, z których każde stanęło na osobnej parceli z ogródkiem. W części pod numerem 9 mieszkał aż do swej śmierci w 1987 współprojektant domu Bohdan Lachert, ok. 1990 lokal stał się siedzibą Fundacji Dom Holenderski. W kolejnych segmentach mieszały: Z. Lechowska (nr 11) i M. Ostrowska (nr 11a). Mieszkania trzypoziomowe o powierzchni ok. 150 m², z dwukondygnacyjnym salonem jako rdzeniem każdego segmentu. W segmencie Lacherta (nr 9) nawiązano do willi Le Corbusiera (zwłaszcza La Roche, Paryż, 1923–1924).
Dom został uszkodzony w czasie II wojny światowej, jednak nadawał się do remontu.
W 1973 budynek wpisany do rejestru zabytków.