Neutralnej grupie nigdy nie udało się zebrać i dokonać oceny, wobec czego problem pozostawał nierozwiązany. W 1979 IUPAC zasugerowała systematyczne nazwy pierwiastków do czasu ustalenia ostatecznych nazw. Tak pierwiastek 105 nazwano unnilpentium, wykorzystując łacińskie un- i nil- oraz greckie pent- (znaczące odpowiednio cyfry 1, 0 i 5). Oba skłócone zespoły zignorowały to, nie chcąc osłabiać swoich roszczeń.

W 1981 Instytut Badań Ciężkich Jonów w Darmstadt (GSI) w RFN ogłosił syntezę pierwiastka 107. Jego doniesienie przypada 5 lat po doniesieniu ZIBJ, jednak cechowało się większą precyzją, będącą mocniejszą podstawą do roszczeń o uznanie odkrycia. GSI uznał wysiłki ZIBJ, sugerując dla nowego pierwiastka nazwę nielsbohrium. ZIBJ nie sugerował nowej nazwy dla pierwiastka 105, stwierdzając, że istotniejsze jest ustalenie jego odkrywców.