W 1927 roku, po przeprowadzonej reorganizacji służby poborowej, rozkazem B. Og. Org. L. 3737/Org. 27 został ustalony nowy podział PKU na typy składów osobowych. 23 grudnia 1930 roku został ogłoszony zaktualizowany podział PKU według składów osobowych. W ogłoszonym wówczas wykazie dziewiętnaście PKU posiadało skład osobowy typu IV, natomiast wszystkie komendy warszawskie – typ specjalny.

Następował dalszy wzrost liczby PKU. W 1925 było ich 107, w 1930 119, a w 1934 już 125.

Do zakresu działania PKU w tym okresie należało między innymi: zakładanie i prowadzenie ewidencji wojskowej poborowych, współdziałanie przy poborze (ewentualnie zgłaszanie sprzeciwów przeciwko wnioskom lekarzy co do zdolności fizycznej poborowych), przeznaczanie poborowych, uznanych za zdolnych do pewnych rodzajów wojska, wydawanie dokumentów stwierdzających stosunek do służby wojskowej, zaliczanie do ponadkontyngentowych, ustalanie, którzy poborowi mieli odbywać służbę skróconą, wzywanie do odbycia służby wojskowej, sporządzanie wykazów uchylających się od służby wojskowej, udzielanie zezwoleń na wyjazd za granice, przeprowadzanie zebrań i raportów kontrolnych, przeprowadzanie wykluczeń od służby wojskowej czynnej, służby w rezerwie i pospolitym ruszeniu na skutek skazań przez sądy karne powszechne i wojskowe.