Andrzej Kozanecki (ur. 20 maja 1920 w Łodzi, zm. 13 września 1994 w Warszawie) – polski adwokat, w czasie II wojny światowej uczestnik konspiracji, publicysta Tygodnika Warszawskiego, więzień polityczny w latach 1948–1954.
Życiorys Od 1938 mieszkał w Warszawie, gdzie rozpoczął naukę w Szkole Nauk Politycznych w Warszawie. Od 1940 był członkiem Okręgu Stołecznego Stronnictwa Narodowego, działał w Wydziale Wychowania (Propagandy), był autorem wielu broszur i materiałów szkoleniowych. W marcu 1942 został redaktorem pisma Młoda Polska. Studiował na tajnym Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W 1942 ukończył także Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty. Jesienią 1943 wszedł w skład kierownictwa Młodzieży Wszechpolskiej. Od 1943 kierował tajną drukarnią Centralnego Wydziału Propagandy Stronnictwa Narodowego. W powstaniu warszawskim kierował drukarnią Tajnych Wojskowych Zakładów Wydawniczych AK. Po powstaniu został wywieziony do pracy przymusowej w Niemczech. Na początku 1945 powrócił do Polski i kontynuował studia prawnicze na UW, gdzie był także prezesem Bratniej Pomocy. Podjął pracę w Ministerstwie Ziem Odzyskanych. Nie zdecydował się na działalność konspiracyjną w SN.