Erich Fuchs (ur. 9 kwietnia 1902 w Berlinie, zm. 25 lipca 1980 w Koblencji) – niemiecki mechanik, SS-Scharführer, uczestnik akcji T4, członek personelu obozów zagłady w Bełżcu, Sobiborze i Treblince, w których odpowiadał przede wszystkim za instalację silników w komorach gazowych. Został skazany w procesie załogi Sobiboru na karę 4 lat więzienia.
Życiorys Urodził się w Berlinie. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjął pracę jako mechanik samochodowy. W momencie przejęcia władzy w Niemczech przez nazistów był zatrudniony jako szofer w wydawnictwie Ullstein Verlag, które należało do żydowskiej rodziny Ullsteinów. W maju 1933 roku wstąpił do NSDAP i SA. Według Chrisa Webba uczynił to pod naciskiem przełożonych, niedługo po tym, jak wydawnictwo uległo „aryzacji”. Jego była żona twierdziła natomiast, że jeszcze przed wojną Fuchs posiadał zdecydowanie antysemickie poglądy.
Latem 1941 roku został przydzielony do personelu akcji T4, czyli tajnego programu eksterminacji osób psychicznie chorych i niepełnosprawnych umysłowo. Służył w „ośrodkach eutanazji” w Brandenburgu i Bernburgu. Był kierowcą doktora Irmfrieda Eberla – kierownika medycznego tych ośrodków, późniejszego komendanta obozu zagłady w Treblince.