Wrócił na front w lipcu 1944 i został pomocnikiem dowódcy 257 Mieszanej Dywizji Lotniczej 7 Armii Powietrznej Frontu Karelskiego, do końca wojny wykonał 330 lotów bojowych, strącił osobiście 10 i w grupie 9 samolotów wroga. W 1946 w stopniu majora został zwolniony do rezerwy z powodu stanu zdrowia, w 1952 ukończył Wyższą Szkołę Ministerstwa Zapasów ZSRR, został deputowanym do Rady Najwyższej RFSRR. Był zastępcą pełnomocnika Ministerstwa Zapasów w obwodzie połtawskim, od 1978 do 17 września 1985 był przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Obwodu Orłowskiego. Otrzymał stopień pułkownika w stanie spoczynku. W 1996 otrzymał honorowe obywatelstwo Orła.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (22 lutego 1943)Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза начальствующему и рядовому составу Красной Армии» от 22 февраля 1943 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1943. — 23 февраля (№ 9 (215)). — С.