1”, utrzymaną w estetyce muzyki muzyki poważnej i wykonaną z towarzyszeniem London Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Johna Mayera.

Strona 2: Greg Lake Greg Lake na swojej stronie zamieścił piosenki i ballady (w tym „C’est La Vie”), napisane we współpracy z Peterem Sinfieldem i zorkiestrowane przez Godfreya Salmona i Tony’ego Harrisa.

Strona 3: Carl Palmer Carl Palmer na swojej stronie solowej przedstawił zdecydowanie najbardziej zróżnicowany i udany materiał muzyczny, interesujący zwłaszcza z uwagi na fakt, iż jako perkusista był zwykle najmniej widoczny spośród członków zespołu. W prezentowanych utworach wykorzystał cały zestaw instrumentów perkusyjnych demonstrując przy okazji kilka krótkich solówek. Sięgnął do utworów muzyki poważnej: fragmentu Suity Scytyjskiej Prokofjewa, „The Enemy Good: Dances With The Black Spirits”, mającej w jego interpretacji bardziej klasyczny niż rockowy wydźwięk oraz do dwuczęściowej „Inwencji d-moll” Bacha, w której wykorzystał marimbę i wibrafon. Wśród jego pozostałych kompozycji znalazł się utwór „Good For Your Soul”, skomponowany wspólnie z Harrym Southem.