Janusz Bogucki (ur. 14 grudnia 1916 w KrakowieWięź, nr 2/1996, s. 195 (rubryka Zmarli), zm. 18 listopada 1995 w WarszawiePiotr Kopszak Janusz Bogucki (1916-1995), w: Więź, nr 4/1996, s. 78-86) – polski historyk sztuki, krytyk i kurator sztuki.
Życiorys Był synem Mieczysława Boguckiego i Wandy Boguckiej, z d. Deike. W latach 1934–1939 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, pod kierunkiem Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. W 1938 rozpoczął także studia z zakresu historii sztuki. W 1939 otrzymał nagrodę Instytutu Propagandy Sztuki i pisma „Nike” za pracę z zakresu teorii sztuki. Walczył w kampanii wrześniowej jako podchorąży w szeregach 8 Pułku Piechoty Legionów.
W latach 1945–1947 pracował w Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków, w latach 1947–1953 w Biurze Muzealnych Wystaw Objazdowych przy Muzeum Narodowym w Krakowie. W latach 50. był jednym z organizatorów wystaw Galerii Krzysztofory. Od 1957 redagował dodatek do Życia Literackiego – Plastyka, w tym samym roku został członkiem Grupy Krakowskiej.