W ramach przygotowań do debiutu w tej profesji Paulson uczestniczyła w dziewięciogodzinnym kursie, prowadzonym przez Amerykańską Gildię Reżyserów Filmowych. Ponadto, ponownie obejrzała Murder House, by nauczyć się stosowanego wówczas stylu kręcenia. W wywiadzie dla „Variety” skomentowała: „Pewne zasady są jasne, na przykład w scenach z gabinetu Bena zawsze widoczny jest sufit”. Jednocześnie Paulson postanowiła dodać do odcinka własny styl reżyserski.

Paulson poświęciła szczególną uwagę scenie, w której Michaela odwiedzają przedstawiciele Kościoła Szatana. W wywiadzie dla „Variety” wyznała: „W momencie zjawienia się satanistów w domu Michael jest w piżamie, co nie było zapisane w scenariuszu, ja jednak chciałam, by miał na sobie bokserki i t-shirt, żeby sprawiał wrażenie chłopca. Chciałam pewnej konfrontacji, żeby było widać, że jeszcze nie jest tym, kim się stał później. Nie jest jeszcze taki, jakiego go znają widzowie ze wcześniejszych odcinków. Według mnie to ciekawy pomysł, przedstawić go jako po prostu chłopca... Nie chciałam, by być całkowicie świadomy siebie, chciałam, by dopiero odkrywał, kim jest”. Również autorskim pomysłem Paulson, niezapisanym w scenariuszu, była końcowa scena, w której Madison zamyka bramę do posesji za pomocą psychokinezy. W ten sposób pragnęła symbolicznie zamknąć wątek Domu Mordu.