Stehr opatrzył opowiadanie dedykacją: „Maxowi Pinkusowi, przyjacielowi, w którego domu ta historia została napisana, winno być również to wydanie zadedykowane”.
Willa została opisana w powieści Lato umarłych snów autorstwa niemieckiego pisarza Harry’ego Thürka, przedstawiającej sytuację Niemców w Prudniku tuż po II wojnie światowej: „Hirschke oglądał dom, olbrzymi budynek. Posiadał trzy piętra pełne dużych pokojów, rozległe korytarze, małe sale, dużą kuchnię w piwnicy, ogrzewanie oraz wiele nieużytkowanych pomieszczeń. […] Wszystko znajdowało się w opłakanym stanie. Od wyważonych drzwi, przez umyślnie powybijane okna, rozbite meble […] Willa ta w latach dwudziestych należała do żydowskiego fabrykanta, który prowadził wielką tkalnię. […] Nowi gospodarze właściwie nie użytkowali willi, dlatego w ostatnich latach służyła ona po części jako urząd katastralny, a po części za urząd skarbowy. Korytarze i pokoje pokrywały na wysokości kostki akta i formularze […] Na podłodze leżała historia finansów i ewidencja gruntów całego miasta”.