Tułów cechuje często poszerzony rowek skrobalny i położony poniżej niego, często bardzo płytki rowek episternalny. Skrzydła (z wyjątkiem rodzaju Xeralictus) mają żyłkę bazalną słabiej zakrzywioną niż u Halticinae. U samic brzegi płytki pygidialnej tworzone są przez gradulus tergalny szóstego tergitu. W przypadku większości rodzajów samce mają dwa, rzadziej cztery płaty wyrastające z małego dysku siódmego sternitu. Tylna para odnóży ma skopy dobrze rozwinięte na goleniach, natomiast zredukowane na krętarzach i udach. U samic brak penicilusa na nadstopiach tylnych odnóży.
Larwy wigorczykowatych różnią się od innych przedstawicielei rodziny obecnością pary stożkowatych guzków w grzbietowo-bocznych częściach większości segmentów ciała (u innych smuklikowatych kształt tych guzków jest poprzeczny). Guzki na przedtułowiu są zredukowane lub brak ich zupełnie.