Ustawa z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – polska ustawa, uchwalona przez Sejm RP, która reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej, oraz zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy.

Przebieg procesu legislacyjnego Projekt ustawy wpłynął do Sejmu 20 czerwca 2002 roku. 13 lutego 2003 roku, po trzecim czytaniu projektu ustawy, Sejm przyjął ustawę. Głosowało 380 posłów. Za głosowało 249, przeciw 129, a 2 wstrzymało się od głosu. 10 marca 2003 roku Senat RP przyjął uchwałę o wniesieniu poprawek do ustawy i skierowaniu jej ponownie do prac Sejmu. 27 marca 2003 roku Sejm przyjął część poprawek Senatu. 15 kwietnia 2003 roku, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podpisał ustawę.

Budowa Ustawa nie zawiera preambuły i zbudowana jest z 9 rozdziałów: