Jerzy Lewandowicz (ur. 15 kwietnia 1898 w Łodzi, zm. w lutym 1973 w Katowicach Murckach) – polski adwokat i działacz politycznyAleksandra Namysło, Jerzy Lewandowicz: w obronie wiary i demokracji, w: Górny Śląsk w Polsce Ludowej. Tom II. Przywódcy - Bohaterowie - Wrogowie, IPN, Katowice-Opole, 2017, s.205-219, .

Życiorys Do 1939 Urodził się w rodzinie mieszczańskiej, która kultywowała silne tradycje katolickie. Ojciec Adam był rzemieślnikiem, a matka, Stanisława z domu Weber, zajmowała się domem. W 1918 ukończył Gimnazjum Mikołaja Kopernika w Łodzi, a potem zaczął studiować na Uniwersytecie Warszawskim (Wydział Prawa i Nauk Politycznych). Należał wówczas do SKMA "Odrodzenie", a w 1920 wstąpił do Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji. W 1921 przeprowadził się do Poznania, gdzie studiował na Uniwersytecie Poznańskim. Pracował wówczas jako sekretarz prałata Stanisława Adamskiego, późniejszego biskupa. Po ukończeniu studiów w 1922 powrócił do Katowic, gdzie został sekretarzem Wojciecha Korfantego. W 1924 wszedł w skład zarządu Spółki Wydawniczej "Polonia". W 1927 rozpoczął aplikację w Sądzie Apelacyjnym w Katowicach. Następnie został sędzią w Sądzie Grodzkim w Mysłowicach. Z dniem 1 lutego 1933 rozpoczął prowadzenie własnej kancelarii adwokackiej. W końcu lat 30.