Antoni Ryck (spotykana jest także pisownia Antoni Ryk, Antoni Rick, ur. 9 kwietnia 1833, zm. 1874) – przywódca powstania styczniowego w Inflantach polskich, polski działacz narodowy i społeczny, porucznik wojsk rosyjskich, zesłaniec.
Antoni Ryck urodził się 9 kwietnia 1833, był synem barona Aleksandra Rycka i Aliny z Benisławskich. Ukończył gimnazjum i akademię wojskową w Petersburgu.
Był porucznikiem 18 batalionu strzelców w wojsku rosyjskim. Brał udział w walkach w Czeczenii i Dagestanie. Został odznaczony orderem św. Anny IV stopnia.
W 1862 roku przybył do majątku Maryenhauz (Marienhaus) w Inflantach (należącego do jego siostry Aliny Lippe–Lipskiej), w którym oficjalnie został rządcą. Działał w polskim ruchu patriotycznym. W jego domu w Maryenhauzie odbywały się zebrania i narady powstańcze. Na dworze znajdowali się rewolucjoniści rosyjscy z organizacji Ziemia i wolność, którzy popierali polską walkę o wolność i zniesienie poddaństwa chłopów. Wśród miejscowych chłopów rozpowszechniał odezwę w języku łotewskim „Sprawiedliwość chłopska”.