Schronisko po 1932 Schronisko na Pysznej z racji znacznego oddalenia od siedzib ludzkich często bywało dewastowane i okradane przez mieszkańców podgórskich miejscowości. Do najpoważniejszego zdarzenia doszło 9 października 1932 r. Wtedy to pięcioro złodziei dostało się do zamkniętego budynku, znacznie uszkadzając drzwi wejściowe, dach i powałę. Wyniesiono wówczas cały inwentarz schroniska – od koców po lampy i materiały opatrunkowe. Choć wracających doliną złodziei ujęto z łupem, władze PTT – mając także na uwadze powtarzające się włamania do schroniska w Dolinie Starorobociańskiej – doszły do wniosku, że nie da się dłużej utrzymywać w Tatrach schronisk niezagospodarowanych. Już w listopadzie schronisko oddano w najem narciarzowi Stanisławowi Karpielowi z Kir, a sam budynek odczyszczono i wyremontowano. Z datku przekazanego przez wdowę po zmarłym w tym samym roku Leonie Lorii (taterniku, ratowniku i pionierze narciarstwa) wyposażono jedną z izb, między innymi zakupując pięć łóżek. Mianem „Izby Lorii” nazwano większe, zimne i niechętnie wykorzystywane pomieszczenie na parterze.