w rejonie Białegostoku i Ostrołęki) oraz w walkach na terytorium Niemiec. Wykonała 28 lotów bojowych. W lutym 1943 dowodzony przez nią pułk został przemianowany na 46 gwardyjski nocny pułk lotnictwa bombowego, a za udział w walkach na Półwyspie Tamańskim otrzymał miano Tamańskiego. Za zasługi bojowe pułk był 22 wyróżniany w rozkazach głównodowodzącego Siłami Zbrojnymi ZSRR, 23 lotniczki otrzymały tytuł Bohatera Związku Radzieckiego, dwie tytuł Bohatera Federacji Rosyjskiej, jedna tytuł Bohatera Kazachstanu, a 232 zostały odznaczone orderami i medalami. Sama Bierszanska była odznaczona sześcioma orderami oraz wieloma medalami i przedstawiona do odznaczenia Orderem Lenina. Była jedyną kobietą odznaczoną Orderem Suworowa. Po wojnie została członkiem Antyfaszystowskiego Komitetu Radzieckich Kobiet, Radzieckiego Komitetu Weteranów Wojny i delegatem na Międzynarodowy Kongres Kobiet w Paryżu w 1945. Mieszkała i pracowała w Moskwie, wyszła za mąż po raz drugi, za pułkownika pilota Konstantina Boczarowa. Otrzymała honorowe obywatelstwo Krasnodaru i Błagodarnego. Została pochowana na Cmentarzu Nowodziewiczym w MoskwieНоводевичье кладбище.