W latach 1927–1930 został przywrócony do dawniejszego wyglądu przez Antonio Munoza.
Obok kościoła znajdują się ufortyfikowane zabudowania klasztorne. Nie wiadomo, kto i kiedy ufundował klasztor, być może miało to miejsce w końcu VI wieku. W XIX wieku patronką klasztoru została św. Dorota.
Architektura i sztuka Kościół ma charakter halowy z niszami w ścianach bocznych, zamknięty jest apsydą.
Ołtarz główny pochodzący z 1742 r. zawiera urnę z relikwiami św. Balbiny, św. Felicissimo i innych męczenników. W górnej części apsydy znajduje się fresk z 1623 r. autorstwa Anastasio Fontebuoni Odkupiciel w chwale pomiędzy świętymi Balbiną, Felicissimo i Kwirynem wraz z papieżem. Za ołtarzem stoi tron biskupi z XIII wieku.
W czwartej niszy po prawej stronie znajduje się marmurowy relief Ukrzyżowanie, którego autorstwo przypisywane jest Mino da Fiesole i Giovanniemu Dalmacie.
Kardynałowie prezbiterzy Bazylika św. Balbiny jest jednym z kościołów tytularnych nadawanych kardynałom-prezbiterom (Titulus Sanctae Balbinae).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Bazyliki w Rzymie Kategoria:Zabytki Rzymu Kategoria:Kościoły tytularne Kategoria:Świątynie pod wezwaniem świętych