W kwietniu 1952 zgłosił się do służby w ORMO, a w czerwcu tego samego roku złożył przyrzeczenie. Od stycznia 1953 pracował jako ślusarz w Bielskich Zakładach Urządzeń Technicznych, ale po miesiącu powołano go do zasadniczej służby wojskowej z przydziałem do 14. Pułku Piechoty w Tarnowie. W wojsku skończył kurs piekarza. Przeniesiono go do 5. Szpitala Garnizonowego jako woźnicę nar. Służbę zakończył w 1954, jako szeregowy i już w styczniu 1955 zgłosił się do służby w Milicji Obywatelskiej w Gliwicach, którą rozpoczął wkrótce na posterunku w Sośnicowicach. Ze służby zwolniono go dyscyplinarnie 31 maja 1956 za przywłaszczenie sobie z depozytu zegarków. W dokumentach podkreślano też, że był bardzo religijny, uczęszczał do kościoła i spowiedzi, a także wierzył w cuda.

W 1956 podjął pracę jako szeregowy górnik w kopalni Zabrze-Wschód w Zabrzu. W grudniu 1956 przyjęto go do PZPR, ale już po kilku miesiącach (w 1957) oddał legitymację partyjną, ponieważ, jak twierdził, zabraniano mu głoszenia prawdy o Katyniu. Został zmuszony do zmiany pracy i zatrudnił się w Kopalni Gliwice. Od 1 lutego 1960 był tam kolejno: wozakiem, ładowaczem, młodszym górnikiem, a od 9 października 1976 górnikiem.