Wspólnie udają się wznieść grobowiec Polieuktowi.
Analiza Żywot Polieukta opracowany w X wieku przez Symeona Metafrasta, w wieku XVI zainteresował Wawrzyńca Suriusa, a po nim Mosandra i Bartolommeiego. Corneille wzbogacił przekaz hagiograficzny. Układ pomiędzy męczennikiem, jego żoną, teściem Feliksem i nieszczęśliwym rywalem Sewerem zaczerpnął z lektury powieści biskupa Camus Alexis et Agatonphile où les Matryrs siciliens.
Polieukt jest początkowo wzruszającą opowieścią o miłości młodej dziewczyny, wydanej wbrew jej woli za mąż i jej ukochanego, który chce umrzeć, dowiedziawszy się, że ją utracił. Historia nabiera cech heroicznych, gdy Paulina odrzuca propozycję nieczystego szczęścia u boku Sewera, a ten podejmuje się ocalenia rywala. Początkowo niezainteresowana małżeństwem, stopniowo wskutek przeciwności przed jakimi staje ich związek, zakochuje się w nim i ta miłość każe jej ostatecznie naśladować bohaterstwo męża, stając się czynnikiem udoskonalenia moralnego. mały|Scena śmierci Polieukta Tragedia ma również aspekt polityczny. Chrześcijanie postępują jak lojalni poddani i żołnierze, a mimo to bycie chrześcijaninem oznacza bycie przestępcą. Polieukt czynnie angażuje się przeciw państwowej religii, obalając bożki.