Trzykrotnie w 1611, 1620 i 1622 roku zasiadał jako prezydent na Trybunale Koronnym, dzięki czemu zjednał sobie w ojczyźnie opinię biegłego prawnika i sprawiedliwego sędziego. Z wielkim zaangażowaniem realizował swoje obowiązki i zawsze odpowiadał pozytywnie na prośby kapituły. Raz tylko, w przypadku śmierci swego brata, stojąc przed potrzebą uregulowania kwestii majątkowych i zapewnienia opieki pozostawionym bratankom, musiał odmówić kapitule na skierowaną prośbę. Biskup Andrzej nie przekładał jednak rodzinnych spraw nad obowiązki kościelne. Gdy w 1622 roku proszono go o opiekę nad dziećmi Mikołaja Mielińskiego zrzekł się jej ze względu na liczne obowiązki. Po wielkim pożarze, jaki strawił Gniezno w 1619 roku bp Andrzej hojnie wspierał prace w odbudowie miasta. Konsekrował liczne kościoły m. in. w Gołuchowie, Miasteczku Krajeńskim i rodzinnym Wilczynie w dniu 8 listopada 1620 roku, który powstał dzięki jego przodkowi Mikołajowi Wilczyńskiemu.

Zmarł 27 grudnia 1625 roku i został pochowany w klasztorze Mogilnie.

Przypisy

Bibliografia

GCatholic.org

Kategoria:Biskupi gnieźnieńscy Kategoria:Kanonicy gnieźnieńskiej kapituły katedralnej Kategoria:Kanonicy krakowscy Kategoria:Opaci mogilscy (komendatoryjni) Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Zmarli w 1625