Wincenty Ślendziński (ur. 2 stycznia 1838 w Skrebinach koło Wiłkomirska, zm. 6 sierpnia 1909 w Wilnie) – malarz, zesłaniec.

Życiorys Był jednym z ośmiorga dzieci Aleksandra Józefa Sleńdzińskiego i Karoliny Korgowdówny. Podstaw malowania uczył się od ojca, który również był malarzem. W 1855 roku wyjechał do Moskwy, aby uczyć się w Szkole Sztuk Pięknych i studiował tam malarstwo religijneSzulborski E. Wincenty Śleńdziński malarz - Sybirak Anake 1/3/95 s. 29-32. Podczas wystawy zorganizowanej przez Akademię Petersburską za swoje prace otrzymał trzy medale, w tym dwa srebrne. Pod koniec 1863 roku wrócił do Wilna. Tam został aresztowany i osadzony w cytadeli za kontakty z powstańcami m.in. Julianem Czarnowskim, Karolem Jasiewiczem i Bolesławem Kołyszką. W listopadzie 1863 roku skazany przez sąd polowy na 20-letnie zesłanie do guberni niżgorodzkiej, gdzie został wysłany w styczniu 1864 roku. Podjął starania o zgodę na powrót do Moskwy, ale dopiero 10 marca 1867 roku otrzymał tylko zgodę na wyjazd do Charkowa. W tym samym roku Akademia Sztuk Pięknych w Petersburgu przyznała mu tytuł malarza trzeciego stopnia. W 1872 roku Wincenty Sleńdziński wyjechał do Krakowa i Drezna po otrzymaniu zgody na dalsze studia. Podczas pobytu w Krakowie poznał Jana Matejkę.