Egon Erzum (ur. 22 września 1904 w Prekule, zm. 14 października 1974 w Leutershausen) – niemiecki policjant, zbrodniarz wojenny, po wojnie polityk bawarskiej CSU.
Życiorys Studiował filologię i prawo w Dorpacie i Rydze. Od 1925 pracował (jako student) w wydziale policji, a potem był dowódcą w szkole policyjnej. W latach 1928–1930 uczył się w szkole wojskowej. W czasie wojny, doszedł do stopnia pułkownika Ordnungspolizei. Dowodził policją portową w Rydze. Należał też do Ryskiego Chóru Męskiego. Pod koniec 1939 otrzymał przeniesienie z Rygi do Poznania, gdzie zatrudniono go w Urzędzie Powierniczym. Jako Baltendeutsch otrzymał w grudniu 1940 zrabowaną Polakom willę na osiedlu AbisyniaPoznań. Biuletyn Miejski, Spacery na podstawie książek przy ul. Podkomorskiej 4, po Ludwiku Michalskim (wcześniej krótko przebywał w Baltenlagrze przy Świętym Marcinie). Wybór nie był przypadkowy, bowiem Erzum zajmował się urzędowo obrotem zrabowanymi nieruchomościami, dopuszczając się oszustw i malwersacji. Niedługo później przeniósł się do pracy w policji w stopniu majora. Utrzymywał, że posiadał doktorat z prawa karnego, a także iż ukończył fakultety: filologiczny, filozoficzny i teologiczny, dyplomy te jednak miały mu zaginąć. Pracował w barakach przy ul. Ułańskiej i Bułgarskiej, jednak nie wiadomo dokładnie co robił.