thumb|Przebieg blastulacji: 1. morula 2. blastula Hipoteza Gastrei – jedna z hipotez postawionych w celu wytłumaczenia powstania wielokomórkowców (Metazoa), a więc zwierząt.

Stanowi ona zastosowanie prawa biogenetycznego Haeckla, stanowiącego, że w ogólnym zarysie rozwój ontogenetyczny danego osobnika jest powtórzeniem filogenetycznej drogi, jaką przebiegała ewolucja jego taksonu. Obserwując rozwój tkankowców, dostrzec można stadia blastuli o pojedynczej warstwie komórek i następnie gastruli o warstwie podwójnej. Wobec powyższego Haeckel wnosił o istnieniu przodka tkankowców o budowie przypominającej gastrulę, powstałego z przodka podobnego do moruli. Organizmy taki ochrzcił odpowiednio mianem gastrei i blastei.

thumb|Wśród obecnych taksonów budowę gastruli mają parzydełkowce i płaskowce. Na zdjęciu należąca do tych pierwszych stułbia pospolita Pomysł Haeckla odgrywa duże znaczenie w dzisiejszych próbach wyjaśnienia pochodzenia zwierząt, a konkretnie w hipotezach integracji. Różnią się one zakładanym sposobem gastrulacji, bowiem wśród współczesnych zwierząt opisano różne sposoby jej zachodzenia. Wyróżnia się mianowicie inwaginację, emigrację, epibolię, imigrację. Hipoteza Haeckla wykorzystuje gatrulację przez inwaginację.