Jerzy Tomasz Batruch (ur. 22 września 1931 w Zagórzu, zm. 11 grudnia 2004 tamże) – polski narciarz, trener i działacz sportowy, ratownik górski.

Życiorys Urodził się 22 września 1931 w Zagórzu. Był wnukiem Wilhelma Hrabala (narodowości czeskiej, właściciel dóbr ziemskich w Dobrej Szlacheckiej, krewny Bohumila Hrabala)) oraz synem Tomasza (1906–1988, żołnierz Armii Krajowej, księgowy kolei wąskotorowej w Bieszczadach) i Emilii z domu Hrabal z Wolskich herbu Nałęcz (1903–1971). Miał brata Stanisława (1935–2015, malarz, profesor ASP). W rodzinnym mieście młodości działał jako harcerz. Tuż po wojnie w zagórskim hufcu był zastępowym i drużynowym

Od dzieciństwa uprawiał narciarstwo, w okresie od 1948 do 1956 trenował i startował w zawodach kombinacji norweskiej, biegach narciarskich i skokach narciarskich. Należał do czołowych zawodników na Rzeszowszczyźnie. W styczniu 1954 zwyciężył w zawodach seniorów w biegach narciarskich podczas rozgrywanych w Zagórzu mistrzostw LZS województwa rzeszowskiego. W tym samym roku zdobył srebrny medal w zawodach kombinacji norweskiej w ramach mistrzostw Polski Ludowych Zespołów Sportowych.