Stefano Erardi (ur. 1630, zm. 1716) – maltański malarz, którego prace można spotkać w wielu maltańskich kościołach. Jego styl określany jest jako późny manierystyczny lub barokowy.

Biografia thumb|left|„Pokłon Trzech Króli” (1667), kaplica języka Niemiec, katedra św. Jana, Valletta

Stefano Erardi urodził się w Valletcie w 1630; był synem Sebastiano Erardiego i Paulicy Xerri. Jego młodszy brat Pietro był również artystą. Erardi poślubił Caterinę Buttigieg, ich syn Alessio Erardi także został malarzem.

Jego prace mogą być klasyfikowane jako przykłady późnego manieryzmu lub wczesnego baroku. Manieryzm był już niemodny w czasie życia Erardiego, lecz artysta zaznajomił się z tym stylem studiując malarstwo w maltańskich kościołach i prywatnych kolekcjach. Erardi mógł również być pod wpływem prac barokowych artystów, takich jak Caravaggio, Domenichino oraz Guido Reni.

Styl Erardiego był preferowany przez władze cywilne, jak również kościelne, stąd wiele jego prac można znaleźć w kościołach oraz prywatnych kolekcjach na Malcie. Erardi miał także powiązania zawodowe z Sycylią, Neapolem i Rzymem, stworzone przez Zakon św. Jana oraz kościół.

Prace thumb|„Chrystus i Samarytanka” (data nieznana), Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych w Valletcie