Jego filmy, których akcja rozgrywała się niemal zawsze w Rumunii, stanowiły bezkompromisowy komentarz do bieżącej sytuacji społeczno-politycznej w tym kraju.

Młody Pintilie studiował reżyserię w Instytucie Sztuki Teatralnej i Filmowej im. I.L. Caragiale (IATC) w Bukareszcie. Karierę zaczął od pracy w teatrze. W latach 1960–1972 reżyserował sztuki w Teatrze Bulandra w Bukareszcie, gdzie nie obowiązywała go ostra cenzura. Wystawił tam m.in. Cezara i Kleopatrę George’a Bernarda Shawa, Biedermanna i podpalaczy Maxa Frischa oraz Wiśniowy sad Antona Czechowa.

Pierwsze filmy – lata 60. Jego kinowy debiut fabularny, Niedziela o szóstej (1966), był historią tragicznej miłości pary młodych komunistów walczących w podziemiu w czasie II wojny światowej. Inspirowany osiągnięciami francuskiej Nowej Fali, film wprowadził powiew nowoczesności do rumuńskiego kina, zebrał w większości pozytywne recenzje i zdobył dwie nagrody na MFF w Mar del Plata. Był nawet chwalony jako „pierwszy rumuński film po dwóch dekadach żałosnej tandety”. Pomimo tego wszystkiego, jego daleka od heroicznej wymowa nie znalazła zrozumienia w oficjalnych kręgach partyjnych i obraz został zatrzymany przez cenzurę.