Do 1939 był prezesem Lwowskiej Izby Rolniczej (działającej przy placu Mariackim 7), wiceprezesem prezydium giełdy zbożowo-towarowej we Lwowie (prezesem był Paweł Csala), a także zasiadał w radzie nadzorczej Państwowego Banku Rolnego w Warszawie oraz w radzie nadzorczej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Był współwłaścicielem majątku Podliski Małe (powierzchnia: 853 ha), gdzie zamieszkiwał, a także dzierżawcą majątku Wołków (powierzchnia: 165 ha).
Po wybuchu II wojny światowej opuścił Lwów. W trakcie okupacji był administratorem majątku na obszarze powiatu lubartowskiego. Po 1944 był delegatem Państwowego Monopolu Spirytusowego w Lublinie. Od maja 1946 był pracownikiem Państwowych Nieruchomości Ziemskich, na stanowisku inspektora głównego Zarządu Centralnego, a od 1 października 1948 na stanowisku inspektora w Dziale Przemysłu Rolnego ZC. W 1949 został aresztowany. W 1950 był sądzony w procesie kierownictwa PNZ pod zarzutami szpiegostwa i próby obalenia ustroju Polski Ludowej. Został skazany przez sąd na karę dożywotniego pozbawienia wolności. W 1956 został zrehabilitowany. Po opuszczeniu zakładu karnego i odzyskaniu wolności był zatrudniony w Bibliotece Uniwersyteckiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Zmarł 29 marca 1975 w Lublinie.
Był żonaty z Marią z Pomianowskich, z którą miał córkę Marię (ur.