Ryby wielu innych gatunków są – w przeciwieństwie do szczupaków i leszczy – wybierane raczej na chybił trafił, jeśli są dostępne. Nadzwyczaj różnorodny jest zakres spożywanych karpiowatych – w diecie bielika stwierdzono przedstawicieli ponad 20 gatunków z tej rodziny. Szczególnie chętnie wybierają też ryby łososiowate i dorszowate – ze względu na ich rozmiar – oraz taszowate. Na Grenlandii bieliki najchętniej spożywały golce zwyczajne (Salvelinus alpinus), od których pochodziło 27,2% sztuk zdobyczy. Po nich najczęściej wybieranymi rybami były dorsze dwóch gatunków. Choć golce zwyczajne osiągają średnią masę 2,5 kg, a dorsze niekiedy większą, bieliki na Grenlandii jadły dorsze o masie 420–640 g i golce o masie 660–740 g. W Norwegii spośród 524 sztuk rybiej zdobyczy 24% stanowiły szczątki taszy (Cyclopterus lumpus; przeciętna masa 1,4 kg), a 17% – szczątki zębaczy pasiastych (Anarhichas lupus). W Norwegii ryby były jednak zdobyczą drugorzędną względem ptaków. W Szwecji bieliki – inaczej niż w Norwegii i Finlandii – polegają głównie na rybach, stanowiących 52% (nad Bałtykiem) i 60% (w Laponii) zdobyczy. W dwóch białoruskich badaniach również wskazano na zdominowanie diety przez ryby (48,1–53,7% zdobyczy).