Po zakończeniu wojny wrócił do Skoczowa, jednak już w 1922 r. wyjechał do Berlina. Pracował tam w banku, jednocześnie dokształcając się w malarstwie. Po powrocie do Skoczowa znalazł zatrudnienie jako urzędnik w zarządzie cementowni w Goleszowie. Jednocześnie coraz więcej malował – głównie pejzaże i widoki rodzinnego miasta, ale tworzył również portrety. Próbował też sił w innych technikach, m.in. w drzeworycie: z końca lat 30. XX w. pochodzi szereg jego prac, przedstawiających różne zakątki Skoczowa czy pojedyncze obiekty architektury, dziś często mających już rangę dokumentacyjną.
Koniec lat 30. oraz lata II wojny światowej to najlepszy okres w twórczości H. Konheisnera. W 1942 r. wziął udział w wielkiej wystawie sztuki w Bytomiu. W następnym roku jego obraz pt. Widok na Skoczów o poranku otrzymał Nagrodę Miast Górnośląskich, po czym eksponowano go na wystawie sztuki w Monachium.