Utwór ma w sobie wdzięk pastorałki. Bohaterowie niezwykle egzaltowani w wyrażaniu uczuć, są nader trzeźwi w ocenie warunków zawierania małżeństwa. Klarysa dba o to, co przystoi jej wdowieńskiemu stanowi. Chryzanta stara się o jak najkorzystniejsze wydanie córki za mąż. Filist nieśmiały w stosunku do swej Klarysy, jest niezwykle stanowczy w kwestiach matrymonialnych swej siostry. Ta irytuje się na swoją sytuację przedmiotu sporu między matką a bratem.
Sztuka nie zachowuje zasady jedności miejsca i czasu. Zasadę jedności miejsca Corneille zawsze, zgodnie zresztą z poglądami teoretyków teatru lat 30., traktował dość swobodnie, uznając, że jest ona zachowana, jeśli akcja nie przekracza odległości, którą bohaterowie są w stanie pokonać w ciągu dnia. We Wdowie miejscem akcji jest zasadniczo Paryż i znajdujące się w pewnym oddaleniu od siebie domy Klarysy, Filista i Celidana. Akcja kolejnych aktów rozgrywa się w ciągu pięciu następujących po sobie dni.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Twórczość Pierre’a Corneille’a